Waarom schrijf je zo weinig over het vakinhoudelijke inkopen?

Deze vraag krijg ik nog wel eens gesteld. Als persoon en organisatie houd ik mij bezig met inkoop en toch schrijf ik weinig over de vakinhoudelijke kant van het vak. Ik heb mij ook afgevraagd waarom dan niet. Ben ik niet geïnteresseerd, ben ik niet bevlogen genoeg? Wat zou een rol kunnen spelen?

Eigenlijk is het heel eenvoudig. Inkopen is voor mij een vakgebied dat voor 20 tot 30% bestaat uit vakinhoudelijke onderwerpen, zeg maar de theorie. Om dat over te brengen zijn er meerdere aanbieders in Nederland, die elk op hun eigen manier het vak doceren. Daar heb ik waardering voor, het is hun passie en draagt bij aan de groei en ontwikkeling van ons vak! Daarnaast lees ik veel via het internet of ik sla er mijn studieboeken erop na. Genoeg om op de hoogte te zijn of om mijn weg te vinden.

Maar waar gaat die andere 70 tot 80% van het vak dan over? Volgens mij gaat dat over het toepassen van de vakinhoudelijkheid zodat inkoop bijdraagt aan de realisatie van de organisatie doelen. Om een goede invulling te geven aan het inkoopvak moetje volgens mij dienstverlenend zijn.I

Inkopen is niet moeilijk

Inkoop is niet moeilijk, iedereen kan het en doet het. Om je huishouding draaiende te houden moet er worden  ingekocht. Een inkoopschets binnen een relatie; Wanneer je partner[1] verteld dat hij of zij nieuwe kleding wil kopen, laten we zeggen een nieuwe broek, en je vraagt “hoe komt die vraag tot stand?’’ Dan is het antwoord: “Hoezo, wat bedoel je? ik wil gewoon een nieuwe broek kopen!” Vervolgens reageer je: “dus je hebt je voorraad niveau niet gecontroleerd? Wat is je budget? Wat wil je uitgeven?”

“Hoezo? Ik ga gewoon en zie wel wat het kost!”

“Heb je al gekeken en onderzocht waar je wilt kopen?”

“Hoezo? Ik ga de stad in en kijk wel wat ik tegen kom!”

Jij reageert met; “dus je hebt eigenlijk geen behoefte, geen budget en weet niet welke leverancier het beste past bij je aankoop!”

Bovenstaand[2] is een uitvergrote situatie hoe men over inkoop denkt; doe niet zo moeilijk, iedereen kan het! Om werkelijk in te kunnen kopen moet je dienstbaar zijn aan je omgeving. Daar is luistervaardigheid voor nodig, een skill waarover een inkoper zou moeten beschikken. Luisteren is met interesse bij je gesprekspartner aanwezig zijn, je oordelen achterwege laten en om informatie vragen met de bedoeling te begrijpen (Covey, de 5e eigenschap). Bij deze vaardigheid ontmoet je jezelf, dan gaat het erom dat je je bewust bent of wordt van je “gebruiksaanwijzing”. Welke actie levert welk resultaat op? Waarom reageerde ik nu zoals ik reageerde? Waarom reageerde die ander nu zo op mij, wat kan ik hier van leren? Door deze eenvoudige vragen te stellen kun je reflecteren op wie je bent en wat je kunt doen om bij te dragen aan de realisatie van de organisatiedoelen. Bijdragen vanuit het inkoop gezichtspunt.

Verandermanager

Wanneer je dat doet zul je merken dat je als inkoper ook een soort van verandermanager kunt zijn. Iemand met oog voor de omgeving en die bijdraagt aan het algemeen belang. Iemand die zijn rol als inkoper los durft te laten en vanuit het algemeen belang bijdraagt aan de doelstellingen van de organisatie. Daarvoor creëer je draagvlak zodat de omgeving ziet dat je waarde toevoegt en dat ze graag in je inkoopwinkeltje komen winkelen! Dat is mijn uitdaging en wanneer ik zie dat deze aanpak succesvol is en leidt tot samenwerken, dan geniet ik! Dat is de reden dat ik zo weinig schrijf over de vakinhoudelijkheid van inkoop. De klant zit niet te wachten op inkopers, ze willen een dienstverlener die de klus klaart!


[1] Ik weet dat ik mij op gevaarlijk terrein begeef van de stereotypering, het is slechts bedoeld als metafoor.

[2] Vrij geïnterpreteerd op basis van uitspraken van Arjan van Weele tijdens een seminar.